Ook dit tweede uitje doen we in de buitenlucht. We zijn nog voorzichtig en willen geen corona oplopen. Tenslotte zijn we niet de jongsten meer!
Tineke heeft ons uitgenodigd bij Natuurmonumenten in ’s Graveland.
Ik moet het deze keer doen zonder mijn Alphense Red Birdie maatjes en ga dus alleen op weg.
Best nog wel een zoektocht, ik ben hier niet eerder geweest.
Een jaar geleden is hier al een uitje naartoe geweest, maar daar was ik niet bij.
Als ik aankom, arriveert gelijk met mij Anna Vulling, die met ons komt kennis maken, zij komt van het chapter Zeist.

Als iedereen is gearriveerd en we allemaal koffie hebben stelt Anna zich voor.
Zij is verhuisd naar Amstelveen en wil zich graag bij ons aansluiten.

Na de koffie besluiten we een kleine wandeling te maken.
We zijn met een grote groep, maar niet iedereen doet mee met de wandeling.
Niet iedereen is fit genoeg, zoals ik al zei: we zijn niet de jongsten meer.
Sara is er nu gelukkig ook weer bij, die de vorige keer een nare val heeft gemaakt.
Ook Anne Irene is aanwezig die met Sara mee kon rijden.
Het is zo gezellig om elkaar na zo’n lange tijd weer te zien.
De lucht trekt steeds meer open en de zon laat zich voorzichtig zien.
De omgeving is prachtig en er is zelfs een kabouterboom met een deurtje.
De wandeling is kort maar we genieten van de mooie omgeving.



Weer terug bij restaurant Brambergen besluiten we buiten op het terras te lunchen.
De zon doet zijn best en het is heerlijk vertoeven buiten.
We kwebbelen wat af met elkaar, gezien de grote groep en de afstand die we moeten bewaren, zitten we aan twee tafels.




Tot slot nog een mooie beker voor Tineke, omdat zij ook dit uitje heeft georganiseerd.

Langzaamaan stappen we weer op en is dit mooie tweede “na corona “uitje weer voorbij.
We zien elkaar, Deo Volente, volgende maand weer.