De regen komt met bakken uit de hemel als wij ons uitje in Amsterdam hebben.
Dan blijkt ook nog dat de trein is uitgevallen i.v.m. een defecte trein tussen Alphen en Leiden.
Dan maar de bus naar Schiphol en vandaar verder.
Gelukkig hoeven we niet naar buiten als we in Amsterdam aankomen, Met een vooruitziende blik heeft Mechtild de koffie afspraak geregeld op het Centraal station, bij Grand Café 1e klas.



Van de tien dames die zich hadden opgegeven, hebben er helaas drie afgezegd i.v.m. ziekte, dus we zijn met een klein groepje.
Maar dan moeten we toch de regen in om naar Aloha te wandelen, gelukkig maar acht minuten.
Als we op mooie dagen door Amsterdam wandelen, hebben we veel bewonderaars door onze paars/rode outfit, maar nu weten we niet hoe snel we op onze bestemming moeten komen.

We gaan Glow in the Dark Midget golven, en we belanden in een tropische wereld van piraterij en schurken. Ook de muziek is ernaar. Heel gezellig.
We spelen met twee, twee en drie personen. Zo zijn we weer vlug aan de beurt.

Het is lachen en gieren. Sommigen slaan heel goed, anderen kunnen zelfs in zeven slagen de bal niet in het gaatje krijgen of slaan de bal helemaal uit het veld.
Maar dat geeft allemaal niet, we hebben dikke pret in het donker.



We hebben een winnaar en Mechtild heeft zelfs prijzen voor de drie beste spelers meegebracht.
Ze houdt de spanning erin door de uitslag pas te vertellen als we weer terug zijn bij het Grand Café op het station, want daar gaan we ook weer lunchen.
En daar onder het genot van een glaasje wijn of een ander drankje krijgen we te horen wie er heeft gewonnen.
1e prijs voor Carla, 2e prijs voor Mechtild en de 3e prijs is voor Lia. Bravo meisjes!!

Tijdens de lunch ontdekt Carla ineens dat ze een oorbel mist, zo’n mooie paars rode die ze gekocht heeft op de Conventie. We zoeken op de grond, maar ja we zijn overal geweest, vind die maar eens terug. Dan krijgt Lia een goed idee: “ kijk eens in je brievenbus “ zegt ze.
Carla kijkt en voelt tussen haar kleren en zowaar daar komt de oorbel weer tevoorschijn.

We gieren het uit met zijn allen. Die Lia heeft toch nog wel eens een goed idee. Je brievenbus!!
We genieten van een heerlijke lunch en na de lunch blijven we op het station om de trein  weer naar huis te nemen.
En geloof het of niet, maar de regen is voorbij en de zon schijnt stralend.

                             En natuurlijk een bedankje voor de organisatoren van dit bijzondere uitje.
                                            En ook nu ontbreekt de prachtige collage van Rie niet.