Ik heb het al eerder gezegd: het organiseren van een uitje kun je wel overlaten aan Mechtild en Lia.

Deze keer gaan we Dom Under. We gaan op ontdekkings tocht onder de Domtoren in Utrecht.
We ontmoeten elkaar bij de Winkel van Sinkel. Een naam waarbij je denkt aan een rommelwinkel.
Een winkel waar van alles te koop is: drop om te snoepen en een pil om te poepen. Maar nee, de Winkel van Sinkel is een gezellig Grand Café en Bierlokaal en zit in een prachtig pand met vrouwen-pilaren aan de voorzijde.


Het is nog te vroeg voor bier dus we beperken ons tot koffie.
En dan gaan we op stap. We dalen eerst af in een wit gewelf waar we uitleg krijgen over de geschiedenis van de Dom, de archeologische schatten die er verborgen liggen.
De gids die ons dit alles uitlegt is zeer lang van draad en dan verlies je snel de aandacht.


Eindelijk gaan we weer naar boven en dalen een andere trap af naar de onderaardse schatten.
Ik heb mijn brilletje opgezet, want ik ben een blinde kip in het donker.
We krijgen een flinke lamp om mee rond te schijnen en een “oortje “ om naar de uitleg te luisteren. De zendertjes liggen verborgen tussen de fundamenten en restanten van het Romeinse fort Traiectum. Als we een zendertje vinden moeten we daarop schijnen met onze lamp en wordt ons verteld, in ons “oortje ” waar we op dat moment naar kijken.
In het jaar 1674 was er een verwoestende storm waarbij het schip van de Domkerk instortte en het Domplein ontstond.
Het is heel bijzonder te bedenken dat hier lang geleden gewoon mensen leefden en rondliepen.

Wie weet lopen er hier over vierhonderd jaar ook weer mensen rond die naar onze geschiedenis kijken en zich verwonderen over hoe wij geleefd hebben.
De restanten zien van onze huizen en Grand cafés. En dan denken: ach wat was het leven mooi toen.
Ze moesten eens weten!
Helaas kunnen we in het donker niet veel foto’s maken, dus van “Dom Under “is niet veel te zien.
We schuifelen door in het donker en als we weer aan het begin zijn gaan we de trap omhoog en terug in onze normale wereld.
En onze normale wereld betekent nu: lunchen bij de Winkel van Sinkel.
Maar ook nu voel ik niets voor een biertje. Dat is lekker ’s zomers op een terrasje met een schaaltje bitterballen.


                                                                               De dames nemen het ervan.

Nee, we nemen een glaasje witte wijn of een kopje muntthee.
En gezellig kletsen over onze belevenissen.
Na de lunch beloont Carla, Mechtild en Lia met twee mooie rood/paarse kaarsen.
Een heel toepasselijk lichtje in de duisternis.



Anna heeft al een tipje van de sluier van het volgende uitje opgelicht en dat wordt ook weer heel bijzonder.

Voor nu: meisjes, bedankt voor dit bijzondere uitje.
                                       En zoals elke maand weer de prachtige creatie van Rie.