5 mei Bevrijdingsdag: dat wordt vast een drukte van jewelste in Amsterdam, dus besluiten we ons uitje te plannen naar Slot Zeist: een van de mooist en best bewaarde 17^de– -eeuwse buitens op de Utrechtse Heuvelrug.

Het slot is gebouwd als lustoord voor de flamboyante Willem Adriaan, graaf van Nassau-Odijk, kleinzoon van prins Maurits van Oranje. De buitenkant is gebouwd door Architect Jacobus Roman, die ook Paleis Het Loo ontwierp.  Het interieur is ontworpen door de Franse Hugenoot Daniël Marot en wordt gerekend tot de Klassieke Franse Barok. Het interieur is veelal een weerspiegeling van het Paleis van Versailles in Frankrijk.

We starten met de koffie in de Orangerie, De centrale ontmoetingsplek, gelegen direct aan het Slotplein met een ruim en zonnig terras. Alhoewel de zon schijnt als we aankomen is er binnen voor ons gedekt, aangezien er al snel regen voorspeld wordt. Aan een gezellig lange tafel praten we bij in het prachtig gedecoreerde restaurant. Anna en ik zijn het erover eens: ‘heerlijke koekjes bij de koffie’ en Sara trakteert zichzelf op een lekker gebakje panna cotta met advocaat “voor iemand die geen alcohol drinkt, om vrolijk van te worden”.

Klokslag 12 staat onze gids Agnes paraat, van het GILDE ZEIST, een vrijwilligersorganisatie die zich actief inzet voor de Zeister gemeenschap. Agnes neemt ons mee door de zalen en kamers en weet ons te boeien met haar kennis en verhalen. Zij geeft ons een lesje vaderlandse geschiedenis, architectuur, schilderkunst en Franse taal en maakt sprekende verbindingen naar onze hedendaagse cultuur en gewoonten. Zij wijst ons op allerlei interessante details, die we voorbij lopen als we zonder gids zouden dwalen door het slot o.a. de appeltjes van Oranje, het schildje van Van Buuren, de griffioen poten onder een Empirisch tafeltje, de tekst in het vaandel ‘Honi soit qui mal y pense’ verwijzend naar Koning Eduard III en het ontstaan van de Orde van de Kousenband, de hoogste ridderorde in Engeland.  Veel afbeeldingen uit de Griekse en Romeinse mythologie zijn terug te vinden in het Slot.

Het slot heeft in de loop der tijd vele eigenaren en bewoners gekend, maar is sinds 1924 eigendom van de gemeente Zeist. Meerdere restauraties volgden en prachtige grote schilderijen en grisailles (grijze afbeeldingen) kwamen tevoorschijn en werden in ere hersteld. Zoals de prachtig barokke muurschilderingen in het trappenhuis, in het platte vlak toch diepte schilderen, de voorloper van onze driedimensionale schildertechniek. Wilhelmina pronkt als 18-jarige koningin aan een van de beschilderde muren.
Agnes verblijdt ons met heel veel informatie, dus ik heb een kleine selectie gemaakt om een indruk te geven van onze tour:
De Spiegelzaal:

Deze indrukwekkende zaal heeft een luxe uitstraling. Het prachtige barokke interieur van deze zaal is compleet met spiegelwanden, een gedecoreerde schouw en plafond met gebruik van bladgouden afwerkingen. Een prachtig Belgisch geweven wandtapijt siert een van de wanden: Het tafereel is een bekend verhaal uit de Griekse mythologie over Apollo en Daphne. In dit verhaal is de god Apollo verliefd op de nimf Daphne. Zij wil niets van hem weten en vlucht. Als ze bijna wordt ingehaald bidt ze tot haar vader, de riviergod Peneus, om hulp. Om haar te helpen verandert hij zijn dochter in een laurierboom. Sindsdien draagt Apollo een krans van laurierbladeren op zijn hoofd (Daphne is het Griekse woord voor laurier).

De grisailles in deze zaal geven onze 4 natuurelementen weer: Vuur, aarde, lucht en water.

Hier worden ze ‘witjes’ genoemd, naar de vervaardiger Jacob de Witt

Aan het andere uiteinde van het Slot ligt de Blauwe zaal: Door de prachtig koningsblauwe damasten wand bespanning was het in deze zaal altijd koeler dan in de andere zalen. Belangrijk voor de hofdames, omdat de zon niet direct binnenkwam in deze ruimte verbleven de dames graag hier. Hun huid werd niet gekleurd door de zon en bleef blank. Belangrijk in die tijd om zich te onderscheiden van het ‘werkvolk’.

Een champignon kweker, tijdens een rondleiding, heeft uitgelegd dat dat ook de reden is dat tegenwoordig onze witte champignons in blauwe bakjes verkocht worden (?)

Als alle deuren van de zalen open staan kunnen we van voor naar achter kijken (het slot kent geen gangen, alleen kamers die met elkaar verbonden zijn) en meet 65m. Echt diep zijn de kamers niet.

De Willemszaal:

Deze zaal dankt zijn naam aan het verguld houten bovenstuk, met de buste van Koning Stadhouder Willem III, dat centraal op de marmeren schoorsteenmantel staat. Bij de barokke inrichting horen de indrukwekkende plafond- en wandschilderingen met een mythologische weergave van Mars (god van de Oorlog) die overwonnen wordt door Irene (godin van de Vrede). Langs de randen beeltenissen van Putti, mollige, naakte kinderfiguurtjes.

Een kleinere zaal, de Anti-chambre.  De muren van deze zaal zijn bekleed met zeldzaam goudleer en is ingericht met 17-eeuws meubilair, waardoor de ruimte een zeer exclusieve uitstraling heeft.

Het Slot Zeist is tegenwoordig een prachtige trouwlocatie en wordt gebruikt voor vergaderingen, congressen, evenementen, film- en tv opnames. Zo wordt bij ‘Married At First Sight’ de Spiegelzaal gebruikt als trouwzaal en is deze zaal tevens het decor voor  ‘Mr. Frank Visser doet Uitspraak’. De historische docudrama serie ‘Het verhaal van Nederland’ vertoont verschillende opnames vanuit het Slot en de prachtige tuinen.

Iedereen kan gebruik maken van het Slot als trouwlocatie en de verschillende zalen: Iemand van de Red Birdies nog interesse? Ik ben erbij haha.

Het is een zeer interessante rondleiding en Agnes weet ons echt te boeien. Echter de magen gaan knorren en we gaan terug naar de Orangerie voor onze lunch.

Een afwisselende lunchkaart maakt het moeilijk om te kiezen, maar uiteindelijk kan iedereen genieten van een smakelijke lunch. Alleen Sara moest wel heel lang wachten op haar karafje water en zou bijna uitgedroogd raken. Gelukkig wordt dat uiteindelijk ook opgelost, na herhaaldelijk vragen……

Het is zeker een informatief en geslaagd uitje en iedereen gaat met een hoofd vol informatie en een buik vol lekkers weer huiswaarts, in de regen…..

Met dank aan Lia (en mijzelf) voor de organisatie en aan Agnes voor de indrukwekkende rondleiding.