Toen wij vanmorgen op weg gingen naar Weesp voor ons maandelijkse uitje konden wij niet bevroeden welk droevig nieuws ons daar te wachten stond. Sissi, de gids die ons zou rondleiden in het oude stadje, kwam met het bericht dat Nynke Anema, een van de leden van het eerste uur van ons chapter, onverwacht was overleden. Er stond een bericht in de krant van de school waar Nynke jarenlang vrijwilligerswerk deed.
De verslagenheid was groot. ’s Avonds hoorden wij dat Nynkes dochter en schoonzoon op het moment van overlijden op Bali waren en spoorslags moesten terugkeren. Vandaar dat het verdrietige nieuws ons nog niet bereikt had.
Zoals gebruikelijk had Rita dit uitje, samen met Nynke, perfect voorbereid. We besloten de stadswandeling toch door te laten gaan en Sissi heeft ons verschillende mooie en interessante plekken laten zien, maar toch bleef de sfeer bedrukt.
Na afloop van de wandeling hebben we aan de Vecht de lunch gebruikt en Nynke met een toost op haar leven herdacht.












Beste allemaal,
Allereerst wil ik jullie allemaal nog heel veel sterkte wensen met het verlies van Nynke.Wat was dat verdrietig om te horen en ik vond het zo zielig dat jullie allemaal zo aangedaan waren.
Ik mocht voor de eerste keer mee als intriducee van Inger, nadat Menno en Martijn (van de traumaheli), mij hebben verbonden aan haar.
Ondanks jullie verdriet voelde ik me welkom en ik heb genoten van deze dag en vond de locatie ook zeer geslaagd. Dank je wel Inger en dank jullie wel dames. Tot de volgende keer!
Beetje late reactie van mij,Anna, maar bedankt voor jouw reactie.
Ik was wat druk de laatste tijd.
Fijn dat je je welkom voelt.
Groet Tiny