Deze dag is het plan om de Nieuwe Kerk in Amsterdam te bezoeken waar een tentoonstelling over Suriname wordt gehouden. Voor mij een heel bijzonder bezoek omdat ik bijna negen jaar in Suriname heb gewoond.
We drinken koffie in het museum café van de Nieuwe Kerk waar twee nissen voor ons zijn gereserveerd. We zijn niet blij met deze plek om dat we flink op de tocht zitten. We zitten vlak bij de buitendeur en daar tegen over de deur naar de kerk die geregeld open blijft staan.

De gids die ons rondleid weet veel van Suriname te vertellen. Een van de topstukken uit de tentoonstelling is een uniek precolumbiaans masker van steen dat gebruikt werd tijdens religieuze ceremonies. Het is voor het eerst in Nederland te zien.




 

 In de Surinaamse cultuur is de hoofddoek, beter bekend als de Angisa (oftewel de anisa), niet zomaar een hoofddoek. Het is een hoofddoek met een verhaal, verbergt een geheime code, weerspiegelt de gemoedstoestand van de draagster ervan.Tijdens de slavernijtijd in Suriname, was het slaven verboden onderling met elkaar te praten als zij op het land of tijdens andere werkzaamheden aan het werk waren. Om toch met elkaar te kunnen communiceren werden de angisa’s op een bepaalde wijGrote pot waarin melasse werd gekookt

                                                     Grote pot waarin melasse werd gekookt

Directe aanleiding voor de tentoonstelling is de 45ste verjaardag van het onafhankelijke Suriname in 2020. De geschiedenis van Suriname krijgt in Nederland weinig aandacht, ook niet in het onderwijs, terwijl beide landen een eeuwenlange historie delen.
Voor mij zijn er veel herkenbare items zoals de klederdrachten van de verschillende bevolkings groepen. Herkenbare hutjes waarin vroeger de slaven gewoond hebben. Maar oh,we mogen geen slaven meer zegen dat moet slaafgemaakten zijn tegenwoordig. Ook Indianen mag niet meer, dat zijn nu oorspronkelijke bewoners of inheemsen geworden. Er wordt ook aandacht besteed aan de vele culturen in Suriname en de godsdiensten die zij belijden. Dat is zeker iets wat mij ook vroeger is opgevallen, In suriname leven alle godsdiensten vredig met elkaar samen. De katholieke kerk staat vredig naast de moskee.


                                       Dit prachtige planters huis in Alkmaar heb ik destijds bezocht.

Wat mij erg aangreep was de lang gedekte tafel van tenminste 39 dorpelingen van Moi Wana die door de troepen van Bouterse in 1986 vermoord zijn. De lichamen van deze mensen zijn destijds in Moengo, het dorp waar ik toen woonde, naar het mortuarium gebracht en omdat  het allemaal niet naar buiten mocht komen, is het mortuarium met al deze dode mensen erin, in brand gestoken. Ik was daarbij, ik heb het zien gebeuren en het was vreselijk.

 

Na al deze emotionele indrukken weer terug naar het museum café voor de lunch. Helaas krijgen we dezelfde tafels van vanmorgen bij de koffie. We zijn er niet blij hiermee. Alle andere tafels zijn bezet. Sommigen van ons houden hun jas aan bij de lunch, die zeker lekker is, vooral de Surinaamse Saoto soep. Helaas is het een tochtige lunch en breken we snel op.

Sonja en Diny bedankt voor deze emotionele dag en ook voor de rondleiding waar Sonja ons op getrakteerd heeft ivm haar verjaardag.