Rie en Margret hebben voor vandaag een bijzonder programma voor ons in petto. Het is anders dan anders. Allereerst gaan we in de oudste kroeg van Amsterdam,café Karpershoek, koffie drinken. We zijn maar met een klein groepje van negen vrouwen. Een vriendin van Rie, Carla Deubel, is voor het eerst meegekomen om kennis te maken met ons bijzonder gezellige groepje.



Na de koffie wandelen we naar het Koepel café waar we gaan lunchen. De rest van het programma duurt te lang om erna te gaan lunchen.
                                                     Bonja en Rie maken een ronde dansje van plezier



Na de lunch wandelen we gewapend met paraplu’s naar het Multatuli huisje, het geboorte huis van Eduard Douwes Dekker. Het weer is bar en boos. Jammer want een wandeling door de Jordaan kan zo leuk zijn. In het Multatuli huisje, worden we ontvangen door de gids die ons héél veel vertelt over het leven van Eduard Douwes Dekker. Onze gids blijkt ook nog eens de echtgenoot van Carla Deubel te zijn. Het boek Max Havelaar van Multatuli sloeg in 1860 in als een bom en kwam destijds zelfs ter sprake in de Tweede kamer. In het boek neemt Dekker het op voor de inwoners van de kolonie die uitgebuit worden.


Dan vervolgen wij onze kunsthistorische trip en maken een flinke wandeling naar het Theo Thijssen Museum.

Onze gids wandelt mee en wijst de weg. In het kleine museum, het geboorte huis van Theo Thijssen, kunnen we zelf rondkijken en vragen stellen als we iets willen weten. In dit museum middenin de Amsterdamse Jordaan zien we manuscripten, eerste drukken, foto’s, tekeningen, beeld- en geluidsmateriaal en persoonlijke bezittingen van Thijssen. Natuurlijk ontbreekt zijn bekende boek Kees de Jongen hier niet.

En weer stappen we door de regen, nog steeds begeleid door onze gids, naar het volgende deel van het programma: het Pianola museum. We worden ontvangen door een vrolijke man die ons laat zien hoe een pianola bespeelt word. Een pianola is een vernuftig instrument dat voor de piano gezet wordt en door middel van een geluids- rol muziek maakt. Prachtig. Het moet wel met de voeten bedient worden. Ik mag het eens proberen, het lijkt simpel, maar ik breng er niets van terecht. Dan doen Heleen en Carla het beter, zij weten een mooi deuntje muziek aan het apparaat te ontlokken. Ik ben blijkbaar niet zo goed in het voetenwerk. Het muziekarchief omvat meer dan 30.000 muziekrollen die op de zeer uiteenlopende instrumenten afgespeeld kunnen worden worden. We krijgen ook informatie over de geschiedenis en de werking van de instrumenten. Maar de muziek van de pianola staat centraal.



We zijn aan het eind gekomen van deze enerverende dag. Ter afsluiting krijgen we nog een drankje en iets te knabbelen aangeboden. Heerlijk, daar waren we wel aan toe.

En weer gaan we de regen in, het houd maar niet op. Maar we moeten naar huis en hier scheiden zich onze wegen. Carla loodst Heleen, Bonja en mij naar het station, want door al die straatjes die we doorkruist hebben zijn we het spoor bijster.

Dank aan Rie en Margret, het was een heel bijzonder

                                                         Tot slot de mooie collage van Rie.